Άξιον εστί…

momentsη ζωή μας ολόκληρη ένα μάζεμα από στιγμές…σα κουβαράκι που παίζει κάποια παιχνιδιάρα και πεισματάρα απείθαρχη γάτα. Το πάει από εδώ κι απο εκεί και το τυλίγει και το μπερδεύει. Πότε το ξετυλίγει πότε το δένει σφιχτά…πότε το κυνηγά πότε το αφήνει στην άκρη. Η ζωή μας ένα σύνολο από εκείνες τις τόσες δα στιγμές τις μεγάλες…κάτι σαν εκείνο το μικρό κόσμο το μέγα του Οδυσσέα..σε ένα δυνατό άξιον εστί..

άξιον εστί …και όσο πιο γρήγορα το καταλάβεις τόσο πιο ευτυχισμένος θα γίνεις. Γιατί όλες ετούτες οι στιγμές που μας κάνουν αυτό που είμαστε, που αφαιρούν και προσθέτουν…που χαλούνε και φτιάχνουν…έρχονται για να σε πλάσουν..να χτίσουν ρυτίδες..να σε ζωγραφίσουν…να σε αλλάξουν ίσως ή να σε ξαναφτιάξουν πάρτο οπως θες….όλες αυτές οι στιγμές αξίζουν…στο φωνάζει από ψηλά η εικόνα της Παναγιάς στο Αγιο όρος και στο ψιθυρίζει στον άνεμο…

Σε μπερδεύουν…σε αγχώνουν…σε φτάνουν σε αδιέξοδα ή και σε μεγάλα σταυροδρόμια… Σου χαλάνε τα σχέδια για να σου δώσουνε άλλα…σου διαλύουν τις προσδοκίες για να σου μάθουν να μην προσδοκάς…αλλά να ζεις…Σου διαλύουν τη φαντασία για να στη δυναμώσουν κι άλλο…σου αναποδογυρίζουν τα όνειρα για να ονειρευτείς το κάτι παραπάνω που σου αξίζει περισσότερο ή που θα σε βγάλει κάπου πιο όμορφα κι ας μη το γνωρίζεις…και θα σε λυτρώσει από τα φαντάσματα που έφτιαξες στο παρελθόν χωρίς να το ξέρεις..

Κι εκεί που λες το κουβάρι μπερδεύτηκε η ναζιάρα γόησσα δίνει μια και στα λύνει όλα για να τα ξαναμπερδέψει αλλιώς…και εκεί που λες έφτασα στα όριά μου…νέα όρια ξεπροβάλλουν για να σε βγάλουν νικητή σε ετούτο το γύρο..

Άξιον εστί….το λεπτό…το δευτερόλεπτο… ό,τι σε έφερε εδώ και ο,τι σε πάει κάπου αλλού… Εδώ που μιλάμε..κάποιος ετοιμάζει μια βαλίτσα για κάπου αλλού, κάποιος λέει τέρμα ως εδώ…κάποιος πονάει..κάποιος γελάει…κάποιος περιμένει με αγωνία…κάποιος μεθά με μπύρες και κάποιος βουτά από έναν ψηλό βράχο σε μια πανέμορφη θάλασσα…

η μεγαλύτερη ανταμοιβή είναι η ανταπόκριση σε μια απροσδιόριστη προσμονή…που δεν της έδωσες ποτέ σχήμα αλλά πήρε…Που δεν την αιχμαλώτισες σε έναν μόνο καμβά…δεν τη χώρεσες σε ένα μόνο όνειρο…δεν την ταίριαξες με μία μόνο εικόνα…δεν την περιέγραψες με μία μόνο λέξη… όσο πιο γρήγορα καταλάβεις τι σημαίνει να παραδίνεσαι σε αυτό που έρχεται χωρίς να σε προδίδεις…τόσο πιο ευτυχισμένος θα χωράς στο κουβαράκι εκείνο…και τόσο θα λαχταρά να παίξει η φίλη σου…

Ζήσε χωρίς να βάζεις καλούπια…χωρίς να πρέπει να είναι ένας ο δρόμος της ευτυχίας…γιατί δεν είναι… Και περίμενε αυτό που θα ρθει χωρίς να περιμένεις πώς θα έρθει και με ποια μορφή…  Ο καλύτερος δρόμος σε ένα ταξίδι είναι εκείνος που διαλέγεις να πάρεις όταν κλείνεις το χάρτη…

 

Advertisements