Σημείο Ο(0,0)

begin2 χέρια μόνο, 2 μικρές..ή μάλλον μικροσκοπικές παλαμίτσες που σε ακουμπάνε δειλά προσπαθώντας να σε νιώσουν με την πιο δουλεμένη τους αίσθηση, μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο σου όλο.  2 μικρές πατουσίτσες που ακόμα δεν περπατήσαν πουθενά ξέρουν να σε περπατήσουν σε όλα τα μέρη που ήθελες να πας και δεν το ξερες…Είναι αλήθεια…τα ομορφότερα παραμύθια δε θα τα βρεις γραμμένα πουθενά..τζάμπα το μελάνι των τυπογραφείων. Είναι εκείνα που γράφονται στο μυαλό σου μέρα με τη μέρα με πρωταγωνιστή μια αγγελική μορφή…Το πιο όμορφο νανούρισμα δε θα στο παίξει καμία κασέτα (για τους παλιούς), κανένα cd ή dvd… Είναι εκείνο που θα εμπνευστείς για να κλείσουν 2 υπέροχα βλέφαρα και θα ναι μόνο δικό σας…

Τα πιο όμορφα ξενύχτια που λες οτι έκανες φοιτητής…δε συγκρίνονται με εκείνα που έρχονται τώρα.. Που σε πιάνει νευρικό από τη νύστα…που τριγυρνάς σα ζόμπι το βράδυ…και ενώ λίγο πιο έξω αυτό καλείται κούραση εξάντληση υπερκόπωση…για σένα είναι οι ομορφότερες ώρες…κι ας έχουν όλα όσα λένε.. Τις πιο χορταστικές στιγμές τελικά τις περνάς ακίνητος…προσπαθώντας να μην ξυπνήσεις την ψυχούλα που κοιμίζεις πάνω σου… Δε χρειάζεται να ταξιδέψεις πουθενά για να κάνεις το πιο όμορφο ταξίδι… όλα είναι εδώ και σε περιμένουν…να τα ανακαλύψεις… Τα πιο όμορφα μέρη του κόσμου είναι μέσα στο σπίτι σου…

2 μάτια μόνο αρκούν ακόμα και αν δεν έχουνε μάθει να εστιάζουν…αρκούν να σε κάνουν εσένα να εστιάζεις στο τώρα…να ξεχνάς όσα έκανες..να μην έχουνε κανένα ενδιαφέρον. Ο άξονας στη ζωή σου λένε οτι δεν αλλάζει εύκολα εκείνο το σημείο 0. Και όμως ένα κλάμα..το πρώτο…είναι εκείνο που θα σου το μετακινήσει άνετα σα να ταν η πιο ελαφριά και εύκολη μετατόπιση…

Σε ένα 9 μηνο ταξίδι…γίνεσαι εκείνος ο διπλά υπεύθυνος..μαθαίνεις οτι η ευτυχία είναι απλή …οτι το παν είναι να νιώθεις εκείνο το μικρό καρδιοχτύπι…κάνεις τα πάντα για να σαι καλά όταν λίγους μήνες πριν εκκρεμούσαν ένα σωρό check ups σου..και λοιποί γιατροί..όταν κάποτε ξέχναγες να φας φρούτα και λαχανικά…όταν δεν κοιμόσουν καλά… Μέσα σε 9 μήνες γίνεσαι αυτός ο κάποιος άλλος που νιώθει διπλά…που θέλει τον κόσμο καλύτερο…αλλά όχι για εκείνον..Γίνεσαι εκείνος ο ανιδιοτελής άνθρωπος…που δεν ήξερες οτι είσαι..

κατα βάθος μέσα σου..είσαι και εσύ εκείνες οι 2 μικροσκοπικές παλάμες…που κάποτε σήκωνες δειλά για να αγγίξεις…κατά βάθος έχεις κι εσύ μέσα σου εκείνο το πρώτο κλάμα της ανάσας…που σε έφερε στη ζωή…και ένα μικροσκοπικό πλασματάκι σου θυμίζει απο την αρχή εκείνες τις μέρες που χαζογέλαγες με οτιδήποτε απλό…που δε σκεφτόσουν τι θα κάνεις αύριο…παρά μόνο την επόμενη σκανταλιά σου…

στο σημείο αυτό…ο μηδενισμός είναι αναγκαίος….Θα σου ευχηθώ να το ζήσεις κι εσύ. Θα σου ευχηθώ να μου ευχηθείς. Και θα ταιριάξουμε τις ευχές μας σε εκείνο το νέο σημείο 0 που θα ορίσει τις ζωές μας από την αρχή…μπας και εξιλεωθούμε…

Advertisements