(Δε) θα σου κρυφτώ

kriftoΗ φίλη μου λέει οτι δεν πρέπει να σκέφτομαι πόσο έχω παχύνει ούτε πόσο βρώμικο είναι το σπίτι. Είναι λέει απαράδεκτο και να μη με ξανακούσει να τα λέω. Μου λέει οτι είμαι η πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο εφόσον έχω φέρει έναν άγγελο στη ζωή.  Μου λέει οτι δεν υπάρχει τίποτε πιο όμορφο από αυτό..και ότι όλα τα άλλα εξαφανίζονται. Κάτι παρόμοιο άκουγα από πολλούς όσο ήμουν έγκυος. Μη λες οτι είσαι κουρασμένη ή σε πιάνουν τα κλάματα κλπ. Δε θα «έπρεπε».  Εφόσον αυτό που ζεις είναι..μαγεία.

Αντιλαμβάνομαι αρκετά το πώς το βλέπει κάποιος λίγο απέξω. Οταν βιώνεις μια τέτοια ευτυχία για τον διπλανό φαντάζει ακόμα πιο λαμπερή. Πώς βλέπεις τις ταινίες τις αμερικάνικες; Τις διαφημίσεις; Εκεί όλα πάνε φανταχτερά και όμορφα κλπ. Στις ταινίες η πρωταγωνίστρια σηκώνεται από το κρεβάτι χωρίς κύκλους κάτω από τα μάτια..με τον μακιγιέρ να έχει φροντίσει ένα απαλό βάψιμο ξυπνήματος, το ψυγείο είναι πάντα γεμάτο, το πρωινό το προλαβαίνουν όλοι και το σπίτι ως δια μαγείας είναι πάντα τακτοποιημένο… Η έγκυος της διαφήμισης λάμπει, πίνει το γάλα που της δίνει την απαραίτητη δύναμη και χαιδεύει την κοιλιά της σε ένα πεντακάθαρο σπίτι κοιτάζοντας απο το παράθυρο τη φύση και χαμογελώντας.

Κι έτσι έυκολα κι απλά έρχεται ένα ψυχαναγκαστικό συναίσθημα και ξαπλώνει δίπλα σου. Είμαι το πρέπει σου …σου λέει. Δεν πρέπει να αισθάνεσαι άσχημα…δεν πρέπει να μουρμουράς…δεν πρέπει να λες οτι πονάς ή οτι υποφέρεις. Δεν πρέπει να στεναχωριέσαι. Δεν πρέπει ή δεν έχεις δικαίωμα να πεις οτι υπάρχει και κάποια μαυρίλα σε αυτό που βιώνεις. Πρέπει να χαμογελάς..να αισθάνεσαι όμορφα..να νιώθεις όμορφη…να ρουφάς την κάθε στιγμή…γιατί ζεις την απόλυτη ευτυχία..

Γιατί γίναμε έτσι ψυχαναγκαστικοί κανείς δεν ξέρει…Και πώς έγινε σαν ταμπού…σαν στερεότυπο…σαν οδηγίες που πρέπει να ακολουθήσουν όλοι…δεν ξέρω…το κάθετί στη ζωή μας.

Που λες φιλαράκι στην εγκυμοσύνη μου..κοιμόμουν απο τον πρώτο μήνα σε ορθή γωνία κοινώς καθιστή…η παλινδρόμηση που εμφάνισα μικρή προκαλούσε καούρες από το καλημέρα σας. Τον πρώτο καιρό δεν ήθελα τίποτα να φάω..αηδίαζα με τις μυρωδιές της γειτονιάς. Αργότερα τα πράγματα σοβάρεψαν…εμφάνισα πίεση..ανέβασα ουρικό οξύ..προσπαθούσα να ρυθμίσω ένα άτακτο σάκχαρο και πρηζόμουν όλο και πιο πολύ σε όλο το σώμα. Εφτασα να τρώω δέκα ασπράδια την ημέρα και μπόλικο βραστό κοτόπουλο ακόμα και για σνακ παίρνοντας χάπια για την πίεση και κάνοντας ένα σωρο εξετάσεις. Μπορει να σου φαίνεται αστείο αλλά δε μου έμπαινε κανένα πέδιλο στο πόδι…και έτσι σε ένα γάμο που έπρεπε να πάω δεν είχα να βάλω τίποτα..ούτε καν σαγιονάρες γιατί τις είχα σπάσει! Μάταια έψαχνα σε όλα τα μαγαζιά μήπως βρω την απόλυτη σαγιονάρα…μέσα στη ζέστη που δεν άντεχα και πρήζοντας ακομα περισσότερο τα πόδια μου για να βρω κάτι! Τους τελευταίους 4 μήνες ο ύπνος μου είχε εξαφανιστεί. Μαξιλάρια στα πόδια..μαξιλάρι στο πλάι ..και ένα σωρό μαξιλάρια στην πλάτη για να μαι καθιστή…βάλε τη συχνοουρία και το να τα ξαναφτιάξεις όλα αυτά πάλι όταν επέστρεφες από την τουαλέτα!

Και κάπως έτσι μπορώ να σου πω..για τα περιττά κιλά που έμειναν μετά…για τα ρουχα που και πάλι δε σου κάνουν…για τις πολλές ώρες στο σπίτι που είσαι μόνος σου προσπαθώντας να χτίσεις μια σχέση με το παιδί σου και να επικοινωνήσεις μαζί του…όταν εκείνο επικοινωνεί μόνο με το κλάμα… Μπορώ να σου πω για ένα βρώμικο σπίτι που βλέπεις συνέχεια..γιατί είσαι τις περισσότερες ώρες μέσα..για τα άγχη σου τις ανησυχίες σου..τις ορμόνες σου που χορεύουν…. Να σου πω για τις δυσκολίες του θηλασμού..και τους «γκουρού» που τα ξέρουν όλα και σε στήνουν στον τοίχο..για παιδιάτρους που σε πιέζουν με το βάρος του μωρού και καταδικάζουν τις προσπάθειές σου να το θηλάσεις..και τις σθεναρές σου αντιστάσεις σε όλο το εμπόριο γάλακτος… Για την αυπνία σου μπορώ να σου πω..για τη ρίζα που έχει φτάσει πάτωμα…για τις δουλειές που δεν προλαβαίνεις να κάνεις στο σπίτι σου…τα ασιδέρωτα που μαζεύονται στοίβες…το άδειο ψυγειό που όμως πρέπει να κάνεις καλή διατροφή για να έχεις γάλα…και καλή παράλληλα μπας και χάσεις κανένα γραμμάριο…και πόσα άλλα..

η κυοφορία…η μητρότητα…φιλαράκι είναι υπέροχες φάσεις της γυναίκας. Πραγματικά. Εχουνε ένα θαύμα μέσα. Ομως αυτή η ωραιοποίηση και το απαγορευτικό να μιλήσεις και για την άλλη πλευρά που υπάρχει και πρέπει να αρνηθείς για έναν απροσδιόριστο λόγο…καταστρέφουν απίστευτα την ομορφιά τους.  Είμαστε άνθρωποι. Οτιδήποτε ζούμε και το καλούμε ευτυχία έχει κρυμμένη και δυστυχία…και αυτό δεν του χαλάει την ύπαρξη. Δε γειώνεις τη μητρότητα αν πεις οτι δε νιώθεις όμορφη. ίσα ίσα δίνεις τη δυνατότητα σε σένα να το αλλάξεις..και να δώσεις στο μωρό σου ακόμα πιο ευχάριστα συναισθήματα. Το μωρό σου πρέπει να λάβει και τα αρνητικά συναισθήματά σου…αλλιώς και εκείνο θα γίνει ένα ψυχαναγκαστικό ον που θα πρέπει να γελάει 24/7 και να μην εκδηλώνει οτιδήποτε αρνητικο. Να φοβάσαι εκείνον που δεν εκδηλώνει αυτό που τον τρώει. Συνήθως βρίσκει άλλους τρόπους να το καταπιεί…είτε τρώγοντας ο,τι βρει μπροστά του..είτε με το να γίνει εγκληματίας..είτε ο,τι θες..

Ας σταματήσουμε τους λόγους περι μαγείας..τελειότητας..ομορφιάς με πρέπει…κλπ. Ας ζούμε την πραγματική μας ζωή έξω από βιτρίνες. Ας λέμε και ένα τώρα δεν αισθάνομαι καλά. Ας το μοιραστούμε. Ας μάθουμε να είμαστε λιγότερο τέλειοι.. και περισσότερο αληθινοί..!

Ως νεομάνα…από τα ελάχιστα που ζητώ είναι να κάνω αυτο το ανθρωπάκι να είναι αληθινό..να ζει αληθινά..να εκφράζεται αληθινά..να είναι ελέυθερο.  Αν λοιπόν θέλω αλήθεια, δε θα παίξω κανένα κρυφτό. Το αφήνω για σένα. Λυπάμαι εγώ δε θα πάρω.

Advertisements