The settling of the soul…

bokeh_wishes_sΗ χρονιά αυτή τα χε  όλα. Τα ακούσαμε όλα. Τα είδαμε κάποια. Τα ζήσαμε κάποια άλλα. Τα νιώσαμε..τα διαισθανθήκαμε. Προσωπικά …έχοντας μια ψυχούλα στην κοιλιά τους περισσότερους μήνες..με ένιωσα σα να μουνα σε γυάλα. Σα να προστάτευα αυτή τη ψυχούλα από το «κακό»…σα να προσπαθούσα να μην ακούσει…και να μη νιώσει το άσχημο από τόσο νωρίς.  Μάταιο…αν φανταστείς οτι ακούει την καρδιά και τους χτύπους της..πώς να την ξεγελάσω..κι από την άλλη γιατί να της κρύψεις τον κόσμο που πρόκειται να ζήσει…

Γελάσαμε πολύ αυτή τη χρονιά. Και κλάψαμε και πολύ. Στερηθήκαμε…και προσφέραμε…και πόσα άλλα. Στο πιάτο το πρωτοχρονιάτικο..εκείνο που χαιρετάει το 13…σερβιρίστηκαν θάνατοι από καρκίνο..και δεν ήταν λίγοι…απολύσεις…και δεν ήταν λίγες…σερβιρίστηκε το πιο άσχημο χριστουγεννιάτικο νέο από Κρήτη στο παρα πέντε του νέου χρόνου που γέμισε θλίψη…και ακόμα δεν το χωρά ο δικός μου νους… και οι ορμόνες μου.

Ο χρόνος μας γέμισε και με όμορφα καλούδια..με το τοπ της μικρής μου αδυναμίας….με πολλά άλλα μωρά…ο Θεός να τα έχει καλά…με επεμβάσεις που πήγαν καλά, με νέες παρέες και με όμορφες παλιές… με προσλήψεις..με όμορφες στιγμές…με γάμους..με βαφτίσεις..Μας έφερε χαχανητά..νευρικά γέλια…και ξενύχτια αγαπησιάρικα…μπογιές σε μια ντουλάπα που λαχτάραγε να βαφτεί από γλυκό χέρι και να γεμίσει παραμύθια το χώρο…με δώρα μικρά και μεγάλα…με καροτσάδες και βόλτες με το αυτοκίνητο…με πολλά φωτάκια..και με ένα τέλειο παρεάκι να στολίζει το φετινό δέντρο και να λάμπει η καρδιά έτοιμη να μπει στην κορυφή του δέντρου …εκείνου του δέντρου της ευτυχίας που φώναζε και φωνάζει πως τα έχει όλα όσα χρειάζεται για να παραμένει καταπράσινο και γερό…

Δεν ξέρω τι θα φέρει το 14. Σίγουρα θα ζητήσω υγεία. Και θα την υπογραμμίσω.Τίποτε άλλο. Και μετά θα σου πω να φέρει το αναπάντεχο..το απροσδόκητο. Να σε μάθει να χαίρεσαι με τα απλά..ώστε όταν περνά ο χρόνος να μην τα έχεις ξεχάσει..και να είναι εκείνα τα σημαντικά που σε χόρτασαν…. Να ταξιδεύει ο νους. Και αν μπορεί και το σώμα. Γιατί έχουμε ανάγκη τα ταξίδια που μας αλλάζουν και μας γεμίζουν με νέες παραστάσεις…σαν οξυγόνο στα πνευμόνια μας…

Ο χρόνος κλείνει κι ανοίγει με ταξίδι εκεί που αγαπώ. Σε ένα από τα μέρη που ακουμπά η καρδιά και ξεκαρδίζεται κάτω στο χαλί και γελάει δυνατά. Δεν ξέρω τι θα φέρει το 14 στο ξαναλέω. Αλλά αν εσύ μπορείς να το κουμαντάρεις λίγο…διάλεξε εκείνο το σημείο που ακουμπά και σένα η δική σου καρδιά και ταξίδεψε…

Κάπου το διάβασα…και μου άρεσε πολύ…και νομίζω πως τώρα το καταλαβαίνω ακόμα καλύτερα…
Happiness is the settling of the soul into its most appropriate spot

Καλή χρονιά φιλαράκια…κάντε μεγάλα γκλιν με τα ποτήρια σας όπου κι αν βρίσκεστε…να ενώσουμε τους ήχους μας..να κάνουμε την πιο ηχηρή μελωδία για το καλωσόρισμα του 14.

Advertisements