50 ευρώ

50euro«Γιος: Μπαμπά να σε ρωτήσω κάτι;
Μπαμπάς: Φυσικά. Τι συμβαίνει;
Γιος: Πόσα χρήματα κερδίζεις τη μέρα από τη δουλειά σου;
Μπαμπάς: Δε σε αφορά αυτό. Γιατί όμως με ρωτάς;
Γιος: Θέλω απλώς να ξέρω. Απάντησέ μου σε παρακαλώ…
Μπαμπάς: Πρέπει να κερδίζω περίπου 50 ευρώ τη μέρα.
Γιος: Μάλιστα… (αποκρίθηκε το παιδί απογοητευμένο).
Μπαμπάς: Αν ο λόγος που με ρωτάς τέτοια πράγματα είναι επειδή θέλεις να σου δώσω χρήματα για να ξοδέψεις πάλι σε τίποτα χαζοπαίχνιδα, τότε το καλύτερο που θα είχες να κάνεις, είναι να πας κατευθείαν στο δωμάτιό σου και να πέσεις για ύπνο. Πώς μπορείς να είσαι τόσο εγωιστής, από τη στιγμή που ξέρεις ότι δουλεύω σκληρά για να μη σας λείψει τίποτα;
Το μικρό αγόρι πήγε χωρίς δεύτερη κουβέντα στο δωμάτιό του και έκλεισε την πόρτα. Έμεινε εκεί για πολλή ώρα χωρίς να βγάλει μιλιά.
Εν τω μεταξύ, ο μπαμπάς είχε θυμώσει πολύ με την εγωιστική συμπεριφορά του γιου του. Έλεγε και ξαναέλεγε στη γυναίκα του «Πώς είναι δυνατόν να με ρωτάει τέτοια πράγματα μόνο και μόνο για να κερδίσει λίγα χρήματα;».
Μετά από λίγη ώρα που ο μπαμπάς ηρέμισε, άρχισε να σκέφτεται ότι μπορεί ο γιος του να είχε κάτι πραγματικά ανάγκη γιατί δε συνήθιζε να ζητά συχνά χρήματα από τους γονείς του. Τότε πήγε στο δωμάτιο του μικρού.
Μπαμπάς: Είσαι ξύπνιος;
Γιος: Ναι, μπαμπά. Δεν κοιμάμαι.
Μπαμπάς: Σκεφτόμουν ότι ίσως ήμουν λίγο σκληρός μαζί σου προηγουμένως. Είχα μία πολύ δύσκολη μέρα στη δουλειά, κουράστηκα πολύ, αλλά ορίστε! Πάρε αυτά! Δεν έχω άλλα να σου δώσω σήμερα.
Ο μπαμπάς έβαλε στα μικροσκοπικά χεράκια του γιου του 30 ευρώ.
Γιος: Μπαμπά μου! Σ’ ευχαριστώ πολύ!
Αμέσως, ο μικρός σήκωσε το μαξιλάρι του, άνοιξε έναν φάκελο και άρχισε να μετρά κάποια ψιλά που είχε μαζέψει όλες τις προηγούμενες μέρες.
Μπαμπάς: Μα γιατί μου ζήτησες παραπάνω χρήματα από αυτά που ήδη έχεις μαζέψει;
Γιος: Γιατί μου έλειπαν κάποια για να συμπληρώσω όλο το ποσό που χρειάζομαι… Τώρα έχω 50 ευρώ! Μπαμπά! Εχω 50 ευρώ! Μπορώ να σε αγοράσω για μία μέρα; Σε παρακαλώ μπαμπά! Γύρνα νωρίς αύριο από τη δουλειά! Θέλω να παίξουμε ποδόσφαιρο, να δούμε μαζί τηλεόραση και να φάμε πίτσα και μπέργκερ! Μαζί!!!
Ο μπαμπάς κατέρρευσε. Αγκάλιασε σφιχτά τον γιο του και του ζήτησε συγνώμη…»

 

Ξεκινώντας δουλειά και πάλι μια νέα σεζόν αρχίζει. Εκείνης της πιο ρεαλιστικής όχι οτι η προηγούμενη δεν ήταν..! Λες οτι θα χάσεις. Και είναι αλήθεια. Χάνεις. Κάπως αλλιώς θα πρεπε να γίνονται τα πράγματα από το να σου μεγαλώνει άλλος αυτό το πλασματάκι. Κάτι λάθος έχει αυτό το σενάριο. Ομως είσαι πρωταγωνιστής και όχι σεναριογράφος ούτε σκηνοθέτης. Και ακολουθείς πιστά το σεναριάκι. Μπορείς όμως να έχεις το δικό σου στυλ. Εκείνες τις αυθόρμητες ατάκες που χε κι ο φίλος Θανάσης (ένας είναι ο Θανάσης) και δεν του τις έκοβε κανείς. Μπορείς να παίξεις καλά στην ταινία ή χάλια.  Να σε παρασύρει η δόξα ή να μη δώσεις καμία σημασία.

Ετσι λοιπόν ξεκινώντας μια όμορφη σεζόν που πλέον το σενάριο έχει ένα λιλιπούτειο πλασματάκι πάντα συμπρωταγωνίστρια και όχι κομπάρσο..και το τονίζω αυτό για να το ακούς κι εσύ κι εσύ κι εσύ…ανοίγω την πόρτα της όποιας δουλειάς με το παραπάνω διάλογο σημαία. Βέβαια τα 50 ευρώ είναι ένα νούμερο που στη χώρα μας έχει αλλάξει αλλά κανείς δε δίνει σημασία στο νούμερο αλλά στη μαχαιριά του να σε έχω όλη μέρα…μία μόνο μέρα με από όλα..ή έστω ένα Γύρνα νωρίς!

Τα 50 ευρώ ή τα 99 χρυσά φλουριά…μπορώ και να στα χαρίσω. Πλούτισε εσύ για μένα κι άσε με να σκυλοπεινάω αγκαλιά με έναν άγγελο…

 

Advertisements