Θλιβερή αποκατάσταση μνήμης

image

τι ώρα είναι; ε κάποια θα ναι. Αν δεν έχει ήλιο, είναι βράδυ. Αν έχει είναι πρωί. Αυτό το έχω. Πήρα κλειδιά; Πήρα κινητό; Έβγαλα το καρότσι από το αυτοκίνητο; Έχει φρούτα το ψυγείο; Από λαχανικά είμαστε οκ; Τι κρέας να βγάλω να ξεπαγώσει; Πότε θα πάρω το ψάρι; Να μην ξεχάσω να βάλω πλυντήριο. Βενζίνη να μην ξεχάσω να βάλω, βενζίνη όλο το λέω και όλο το ξεχνάω γαμώτο. Α και λεφτά πρώτα. Αν δεν πάρω από το ΑΤΜ ούτε για 10 μέτρα δεν έχω να βάλω. Το κινητό να πληρώσω. Α και εκείνο που μου ζήτησε ο πατέρας μου να βρω στο internet. Θα το δω σε κάποιο διάλειμμα οκ. Φτου πάλι δεν ετοίμασα τοστ για πρωινό. Δεν προλαβαίνω άστο. Σήμερα το βράδυ να το θυμηθώ οπωσδήποτε. Να πλύνω και το μπουφάν το άσπρο. Θα το χρειαστεί τώρα. Και τους σκούφους. Αλήθεια εκείνα τα γάντια με την κουκουβάγια πού τα έχω βάλει; Α στην αποθήκη. Ναι. Να φτιάξω την αποθήκη, τίποτα δε βρίσκω.

Για εμάς τι θα μαγειρέψουμε; Κρέας δεν πήρα. Πάλι τίποτα μακαρόνια. Σήμερα πού να την πάω το απόγευμα; Δε βρέχει ευκαιρία για μία βόλτα. Να φάμε το γιαουρτάκι μας και έξω. Γιαούρτι έχουμε; Νομίζω πως έχουμε. Φανάριιιιι…παραλίγο. Πού έχεις το νου σου; Ποιο νου σου;

Μα γιατί έκλαιγε μες στο βράδυ γαμώτο. Αυτά τα δόντια. Μπορεί να ναι και το εμβόλιο. Μουτράκι μου. Χώθηκε τόσο γλυκά στην αγκαλιά μου. Πώς την άφησα μου λες; Είχε γαντζώσει τη μπλούζα και άκουγε τα τραγούδια μου και γέλαγε. Και όταν μου έπιανε το πρόσωπο και τα μαλλιά ήταν τόσο τρυφερή..και τι γέλιο που έκανε όταν της δάγκωνα δήθεν τα δάχτυλα. Να πάρουμε και εκείνα τα δώρα που λέγαμε. Και πότε είπαμε οτι θα έρθουνε τα χαλιά; Να περάσω και με ξύδι το δικό της. Πέρασε καιρός από τότε που το καθάρισα. Και να κάνω κάτι με τα γυάλινα ποτήρια. Μη φτάσει να κοπεί. Τι παιχνίδι καινούριο να παίξουμε; Να της κάνω κάτι διαφορετικό. Αυτό με τους μαρκαδόρους έχει πλάκα. Αλλά γίνονται τα πάντα χάλια. Δεν έχω κουράγιο να καθαρίζω πάλι. Και να της βγάζω το μαρκαδόρο από το στόμα. Θα πρέπει να πάρω επιτέλους και φορτιστή για το κινητό, όλο το ξεχνάω. Και το tablet του ανιψιού μου ακόμα να το σετάρω με τις εφαρμογές που θέλει. Πέρασαν 2 μήνες μου είπε με παράπονο. Αντε τώρα να του πεις πως δεν έχεις χρόνο.

Ξυπνάω πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι. Ξυπνάω σαν υπνωτισμένη και ενδιάμεσα τις κακές μέρες. Νεράκι, πάνα, κουβέρτα, αγκαλιά, θερμόμετρο και ντεπονάκι αν χρειαστεί Και Οοοο Οοοο Οοο…να το το προβατάκι να το πάρουμε αγκαλιά να κοιμηθούμε. Και αυτές οι ρημαδοπιπίλες..τα βράδια παίζουν απίστευτο κρυφτό επίτηδες για να μη τις βρίσκω. Άσε δε πόσες φορές ρίχνω το μπουκάλι με το νερό που το έχω αφήσει δίπλα από την καρέκλα για να το βρίσκω λέει εύκολα και δώστου η φασαρία. Φασαρία..είπα και θυμήθηκα. Λες να βρούμε λύση για λίγη ηχομόνωση; Το είδα στο ίντερνετ..δεν το κόβω και αισιόδοξο το σενάριο. Ούτε φτηνό. Και η παρακολούθηση των εξόδων πάει κατά διαόλου. Σύμφωνα με το ρυθμό των εξόδων, στο τελευταίο δεκαήμερο θα πρέπει να τρέφομαι με νερό. Να τη και η δίαιτα που γυρεύω μπας και φορέσω κανένα ρούχο παλιάς σεζόν και δεν ξοδέψω κι άλλα φράγκα στα χαριτωμένα γυναικεία τσουβάλια που βάζω. Πως το πε η γειτόνισσα για μια γνωστή μαμά; Α ναι..κουράζεται τόσο που έχει μείνει η μισή! Να το και το συμπέρασμα. Εγώ δεν κουράζομαι. Αηδίες. Φανάρι λέμεεεεε! Τι στο διάολο δεν βλέπω; Μα πήγα στον οφθαλμίατρο. Μια χαρά είμαι. Ξεκούραση είπε, σιγά. Μένει το υπόλοιπο τσεκ απ. Πότε θα το κάνω. Και αίμα θέλω να δώσω. Τι σκατά εθελόντρια του κλ….έχω γίνει. Δε φτάνει να θες μόνο χριστιανή μου. 

Και πότε θα πάω σε ένα ρημαδομάθημα φωτογραφίας; Όλο ξεκινώ να πάω και όλο κάτι συμβαίνει. Νισάφι. Αυτό το Σάββατο θα πάω. Κι ας μην έχω κάνει λήψη από όσες ζητήθηκαν. Είμαι τόσο φωτογράφος όσο εθελόντρια αιμοδότρια..όσο και κουρασμένη!! Χαχα..Αστεία έχω γίνει. Αυτό το κομμάτι το ξέρω στο ράδιο. Μην κοιτάξεις! Να θυμηθείς ποιος το λέει και πώς το λένε! Ελα…το άκουγες τόσο καιρό ρε γμτ! Πριν..Πότε πριν; Α πριν. Σκέτο. Μπορώ να απαντάω με το πριν. Ήταν κάποτε ένα πριν που σε θυμόμουν. Τώρα δε χωράς. Είμαι σίγουρη οτι σήμερα Δευτέρα είπα οτι έχω να κάνω κάτι το απόγευμα. Να πληρώσω τους λογαριασμούς λες; Να αλλάξω εκείνο το καθυστερημένο δώρο βάφτισης; Α..μήπως να πάρω κάποιο τηλέφωνο; Αλλά ποιον; Εχω καμιά 10αριά ανθρώπους σίγουρα που τους χρωστάω ένα τηλέφωνο. Πλέον δε θυμάμαι ποιος πήρε και πότε. Και κουράζομαι και να δω μαζεμένες κλήσεις. Λέω μετά. Και στο μετά λέω πιο μετά. Βάλε και όσους ακόμα δεν ευχαρίστησα για τα δώρα της βάφτισης. Γαιδούρα θα λένε. Πώς προλαβαίνουν κάποιες; Ελα μην κλάιγεσαι. Προλαβαίνουν γιατί κάποιος άλλος έχει το ρόλο τους. Τελεία. Εσύ δεν το κάνεις αυτό. Και να το θες βασικά έστω και για λίγο δεν το έχεις. Τι να κάνουμε. Μπορείς όμως και κάνεις τα πάντα. Και αυτό έχει τη χαρά του. Τα πάντα; Ποια πάντα; Το μόνο πάντα που ξέρω είναι εκείνο που την κάνει να γελάει όταν πατάμε την κοιλιά του και το αυτοκόλλητο που βρίσκει πάντα. Τελικά τι θα μαγειρέψω; Μακαρόνια; Και πώς θα γίνει η ρημάδα η δίαιτα. Θα βάλω τα μαύρα μακαρόνια με λαχανικά. Θα χορτάσει μωρέ; Όλο αηδίες του φτιάχνω. Τι να πει κι αυτός. Με έχει χάσει. Ραντεβού με τη γυναίκα σου κάποτε. Τώρα είναι μαμά. Και πότε δε θα είναι μαμά; Κάποτε θα ναι και γυναίκα και μαμά; θα φοράει εκείνα τα ωραία ρούχα που θα ταιριάζουν με τη τσάντα και το παπούτσι που θα ναι και καινούρια λέμε. Α καλά εκτός από γυναίκα θα μαι και ζάμπλουτη για να κάνω ψώνια. Γυναίκα..αστείο. Το λέει και ο καθρέφτης και γελά. Φανάρι λέμεεεε…! Μα καλά πού πήγε κι αυτός ο τροχονόμος; Να θυμηθώ να πω στο τηλέφωνο να της βράσουν και ένα αυγουλάκι με το φαγάκι της. Μπας και το φάμε. Στο ψάρι όμως επιτυχία στο σαββατοκύριακο όλε! Νίκη λέμε. Τέρμα η πεσκανδρίτσα. Και νίκη οικονομική επίσης!

Σήμερα πρέπει να συγκεντρωθώ όλο κάτι ξεφεύγει. Και πλέον ξεφεύγει έτσι. Στον άερα. Μηχανικά ασυνείδητα. Τέρμα. Από πρωί πρωί με το μυαλό πιο καθαρό. Καθαρό ένα μυαλό που σκέφτεται έτσι σε όλη τη διαδρομή; Σκέψου πουλάκια και δες τον ουρανό. Πάρε βαθειές ανάσες. Το λένε και τα περιοδικά και οι 10 κανόνες καλής μνήμης ή διάθεσης ή οτιδήποτε σε ο,τι site βρεις. 

Εβαλα συναγερμό; Κλικ κλικ πάντα το πατάω 2 -3 φορές ποτέ δε θυμάμαι. Και σήμερα πάλι κάτι ξέχασα. Πάλι κάτι έκανα χωρίς να το θυμάμαι. Μεταξύ αυπνίας ναυτίας και πονοκέφαλου και μετά από εκείνο το άσχημο τηλεφώνημα των ξερών 3 μηνών που τη βγάζει δε τη βγάζει.. και ούτε. Να θυμηθείς μετά τι; Και πώς; Η αξιοπιστία μου έχει πιάσει πάτο. Αντε να την ανεβάσω. Θα με κοροιδεύουν στο τέλος. Δε μου ταιριάζει γαμώτο  να είμαι ασυνεπής το ξέρω!  Γράφω για να μην ξεχάσω και ξεχνάω τι γράφω και πού. Βάζω πρόγραμμα και μετά βάζω άλλο πρόγραμμα για να βρίσκω το πρόγραμμα και πάει λέγοντας. Δεν είναι η αυπνία. Είναι όλα μαζί. Και άλλες φορές δεν είναι τίποτα. Απογοητεύομαι με τους προσωπικούς στόχους. Με όσα χαρακτηρίζουν μόνο εμένα. Δε φτάνει να είμαι μονο καλή μαμά. Γιατί είμαι. Το ξέρω. Φοβάμαι αν δε φτάσω αργότερα. Τι θα ξεχνάω αργότερα; Να βρω τίποτα ασκήσεις, να αρχίσω τα ποστ ιτ. Να πιω μαντζούνια. Λες να πιάσουν…

ήμουν; έγινα; παραχάλασα; Τι συμβαίνει;  Και ακούω τις Τρύπες. Αυτό το θυμάμαι. Θα περιμένω…ώσπου να θυμηθώ θα περιμένω…

Λέγανε ότι θα αποκατασταθει μετά τη γέννα.  Τζίφος.  Χειροτέρεψε.  Θα γελάει και το φιλαράκι μακριά.  Την πάτησες κι εσύ φιλεναδα μουαχαχα….

Advertisements