CSI: Greece

A tearful blonde child being threatened and the shadow of his abuserΧθες κηδεύτηκε ένας 20χρονος. Τον λέγανε Βαγγέλη. Και τον έμαθε όλη η Ελλάδα. Κάποιοι τον είδανε να παίρνει ένα λεωφορείο, κάποιοι τον είδανε σε φούρνους, κάποιοι τον είδανε να κυκλοφορεί στο Μοναστηράκι και άλλοι στον Πειραιά. Κάποιοι επίσης τον είδανε να τον τρομάζουν κάποιοι άλλοι, να τον τραβάνε με ιμάντες, να τον κάνουνε τζουκ μποξ κλειδωμένο σε ντουλάπα, να του κλείνουν το ζεστό νερό σαν έκανε μπάνιο,  να χρησιμοποιούν λεκτική και σωματική βία και στο τέλος της ιστορίας κάποιοι τον είδανε με κομμένη τη φλέβα στο δεξί του χέρι και ένα μαχαίρι δίπλα… μέσα σε ένα βάλτο..ύστερα από 37 ολόκληρες μέρες..

Ναι…όλοι τον είδανε. Όλοι ξέρανε κάτι. Όλοι ακούσανε κάτι.  Ε και; Κανείς δεν έκανε κάτι!

Η κρητική μου ρίζα με τρώει…με έπιασε φαγούρα γερή..και όσο και να ξύνω δεν καλμάρει..ίσα-ίσα κάνει μεγαλύτερη την πληγή. Θέλω να φωνάξω σε όλους πως χάθηκε ένα παιδί. Και πως δε μπορεί να κρύβουν τη σήψη της κοινωνίας μας πίσω από μαυροπουκαμισάδες νταήδες που κρατάνε όπλα τινάζοντας ένα νησί στον αέρα για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.  Δε φταίει η Κρήτη. Η Κρήτη γεννά. Όπως κάθε τόπος. Γεννά ήρωες και βλαμμένους. Γεννά λεβέντες και λεβεντομαλάκες που λέει και ο Βαξεβάνης στο άρθρο του και θα συμφωνήσω. Γεννά γονείς που βλέπουν και γονείς που δε βλέπουν και γονείς που κάνουν πως δε βλέπουν. Που αντί να πιάσουν το κακό από τη ρίζα κάθονται και ξεδιαλέγουν τα φύλλα τα σάπια από τα κλαδιά. Που πάνε και βρίσκουν εκείνους τους εξαρτημένους από ψήφους και φαμφάρες πολιτικάντηδες του Ελλαδιστάν και ζητάνε χάρες…ζητάνε την τυφλή δικαιοσύνη ετούτου του τόπου και κοιμούνται ήσυχοι με την ανύπαρκτη συνείδησή τους πως κάνανε τάχα το χρέος τους και βοήθησαν τα παιδιά τους.

Μιλάμε όλοι για bullying. Το έμαθε και η γιαγιά απέναντι. Μπούλινγκ παιδί μου μπούλινγκ. Σα να μας βρήκε κάποιος ιός. Τον ψιθυρίζουν όλα τα σπίτια. Τον βάλανε τίτλο στα κανάλια όλα τα παραθυρικά εκτρώματα. Τύφλα να έχει και ο καρκίνος και όλα. Μας βρήκε μωρέ ετούτος ο ιός και μας διέλυσε. Και γιατρικό δεν υπάρχει. Και σταυροκοπιέται η κάθε μάνα να μην κολλήσει το παιδί της…  Κάποτε το είχαμε μάθει λίγο αλλιώς.  Μας χάλασε η τούρκικη η λέξη; Προτιμάμε την αμερικανιά;  Δεν ξέρω. Νταηλίκι μωρέ!  Να μη μπερδεύει και τη γιαγιά.. Να μη μπερδεύει και σένα και σε αγχώνει πως μας βρήκε κάτι καινούριο ενώ το ‘χαμε χρόνια πίσω, σε όλες του τις εκφάνσεις. Νταηλίκι στην πολιτική, στο σχολείο, στη θρησκεία, στις δημόσιες υπηρεσίες, παντού!  Εδώ πληρώνουμε τόσο καιρό κερατιάτικα από νταηλίκι στον πλανήτη μας…και ξαφνικά μας πάγωσε η νέα δήθεν αρρώστια!

Γεμίσαμε από νταήδες φιλαράκι. Αυτή τη μέρα όμως και για όλες τις παρόμοιες μέρες… αυτοί που φταίνε είναι οι νταήδες ΓΟΝΕΙΣ. Αυτό θα σου πω. Θα σε εκνευρίσω, αλλά δε θεωρώ οτι ετούτα τα παιδιά είναι η αιτία της  όποιας αυτοκτονίας και οι πραγματικοί ηθικοί αυτουργοί.  Πάνε και αναρτούν φωτογραφίες τους λανθασμένα κάτι καραγκιόζηδες, να γεμίσουμε και από καινούρια νταηλίκια άλλων που θα θεωρήσουν πως μπορούν εκείνοι να επιβάλλουν καλύτερη δικαιοσύνη…να γίνει ο κύκλος, να σκορπίσει το φονικό να ηρεμήσουνε όλοι οτι τον πατήσαμε το διαολομπουλινγκ κάτω σκοτώνοντας κι άλλους..

Δυστυχώς για σένα λοιπόν, δε θα κατηγορήσω ούτε το νησί μου, ούτε τα όπλα, ούτε τα παιδιά που δέρνουν ή στριμώχνουν τα πιο «ανήμπορα».  Το παιδί που κλέβει, ασκεί βία, κάνει κάτι «ανήθικο» όπως το ονομάζεις, είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας μας. Και κυρίως είναι ο δικός ΣΟΥ  καθρέφτης… Και μπορεί να λένε εύκολα «όλοι φταίμε για το Βαγγέλη» αλλά δε νομίζω ότι έχουνε καταλάβει πολλοί το μερίδιο της δικής μας ευθύνης.  Της σχέσης μας με τους ανθρώπους. Το αν θα μάθει να συναισθάνεται ένα παιδί, να προσφέρει, να κατανοεί και να συμπορεύεται ξεκινά από εσένα και μόνο. Κανένα παιδί δε γεννήθηκε βίαιο! Μπορεί να μη γεννιέται κανείς tabula rasa μα βίαιος δε γεννιέται κανείς, γίνεται!!!

Μάνες που άφηναν τα παιδιά τους  να κλαίνε σε μια κούνια, που βάζανε τιμωρίες αδικαιολόγητες, γονείς που δέρναν και φωνάζανε, που βρίζανε σε αυτοκίνητα και σε υπηρεσίες, γονείς που δεν επιβράβευσαν τα παιδιά τους για την όποια προσπάθειά τους, που λέγανε «όχι» χωρίς να εξηγούν, που λέγανε «σε λίγο» στο παιχνίδι και στην παρέα και «όχι τώρα»,  που δεν αφουγκράστηκαν τα θέλω της ψυχής των παιδιών τους, που τα καταπίεσαν να σπουδάσουν εκείνο που επιθυμούσαν οι ίδιοι, γονείς που πάντα ήταν επικριτικοί ή και γονείς που υπερπροστατεύαν και δεν άφηναν να ζήσει τίποτα το παιδί τους βάζοντάς το αναγκαστικά σε μια γυάλα άκρως περιθωριακή και επικίνδυνη, γονείς που δεν αποδέχονται την όποια διαφορετικότητα, το όποιο θέλω του παιδιού τους, γονείς που βρίζουν, υποβιβάζουν συνεχώς τις ψυχούλες τους μπροστά σε άλλους, είναι εκείνοι που δώσανε το μαχαίρι στο Βαγγέλη. Γονείς που δε μάθανε να ακούνε τα παιδιά τους, γονείς που δεν τα μάθανε να λένε τι τους συμβαίνει χωρίς φόβο, γονείς που δεν είδανε οτι κάτι διαφορετικό συμβαίνει στη ζωή τους, οτι για κάποιο λόγο έχουνε αποξενωθεί ή πληγωθεί ή αλλάξει…για μένα είναι οι ένοχοι σε τούτη την αυτοκτονία.

Και είναι ντροπή μας να μπερδεύουμε τα παιδιά σε τούτη την πράξη. Αλλά το συνηθίζουμε …να λιβανίζουμε μια ιστορία χωρίς να μιλάμε ποτέ για την αιτία. Γιατί βλέπεις η αιτία θέλει @@ για να διορθωθεί, θέλει να αποδεχτεί ο καθένας οτι κάπου έκανε λάθος ή κάνει, να δεχτεί τις συμβουλές, να θέλει να αλλάξει. Δυσκολάκι φιλαράκι μου. Δεν το κάνει ο καθείς. Προτιμάμε να κρυβόμαστε πίσω από το νταηλίκι κάποιων «κακών παιδιών» …

Όταν δικάζεις ένα παιδί ή το θεωρείς ένοχο, δικάζεις εσένα αυτομάτως. Όλα τα άλλα είναι λέξεις για να γεμίζουν άρθρα οργής και συμπαράστασης….

Αυτός είναι ο τόπος μας. Ένας τόπος πολύ πιο σάπιος από το κορμάκι του άτυχου μικρού.  Λερωμένοι πολιτικοί, αδιάφοροι γονείς, σχολεία με μηδέν υποστηρικτικό ιστό για όλα εκείνα τα παιδιά.

Η υπόθεση έκλεισε με κηδεία, τραγούδια, αφιερώματα. Για λίγες μέρες ακόμα θα συζητιέται το θέμα bullying στα παράθυρα και θα αναλύουν την αυτοκτονία με το χειρότερο τρόπο. Θα βρίζει ο ένας τον άλλον. Και ύστερα θα μπει κι αυτό στο αρχείο μας. Βλέπεις εδώ δεν είναι CSI ούτε Miami, ούτε Las Vegas…ούτε τίποτα. Είναι CSI Greece.  Κανείς δε θα μάθει γιατί μαχαιρώθηκε το παιδί ούτε καν αν κάποιος δίπλα του τον πίεζε να τον κάνει. Δε θα πάρει κανείς αποτύπωμα από όλα τα φύλλα γύρω του,  ούτε προφίλ DNA και άλλα φαντασμαγορικά, δε θα ξεψαχνίσει καμία σχολή, δε θα κάνει τίποτε άλλο από το να μαζέψει σκόρπιες καταθέσεις και κάποιες κλήσεις από το κινητό του μικρού και τέλος. Συρτάρι. Case closed.

Δεν έχει suspense ρε φιλαράκι εδώ. Ούτε μικροσκόπια, ούτε τίποτα, ούτε θέλει κανείς να βρει όποιον κρύβεται εκεί πίσω και όποιον συνετέλεσε σε τούτο το φόνο. Γιατί φόνος ήταν. Δε θα κλείσει κανείς την τηλεόραση έχοντας πάρει την κάθαρση που δίνουν τέτοιες σειρές. Όλοι θα κλείσουμε με ένα γιατί. Κανείς δε θα απαντήσει στο προσωπικό του γιατί. Ίσως ελάχιστοι. Αλλά οι ελάχιστοι δε συνθέτουν την κοινωνία που ζούμε. Δυστυχώς.

σε λίγο καιρό, θα ακούς και πάλι στις ειδήσεις για νέο κρούσμα του ιού που μας βρήκε. Και θα συμφωνήσεις μαζί τους…πως θα πρέπει να βρεθεί κάποιο εμβόλιο. Ε μα πώς αλλιώς;

Πονάει κεφάλι; Κόψει κεφάλι!

φευ..

Advertisements