Sarabande…

stfnΑκούγοντας απόψε το Sarabande του Handel ξανά και ξανά, φέρνω στο νου τον Απρίλη αυτόν που έκλεισε.  Είχε από όλα. Ετοιμασίες για επόμενα βήματα, πισωγυρίσματα πρακτικά, είχε το Άγιο Πάσχα, την Ανάσταση και την ελπίδα της όποιας ανάστασης. Είχε γιορτές, είχε λόγια όμορφα είχε στιγμές μοναδικές. Ένας μήνας κι αυτός σαν όλους τους άλλους όμως. Ας μην το ξεχνάμε.  Με στιγμές.  Όπως έχουν όλοι οι μήνες. Μια στιγμή ισοδύναμη με υφήλιο ή με Άδη όπως διάβασα κάπου και χαμογέλασα συμφωνόντας.

Ο Απρίλης ξεκινά με ένα ψέμα και  κλείνει στρώνοντας χαλί για το μαγιάτικο στεφάνι και την πασαρέλα των λουλουδιών. Όπως και να το κάνεις είναι λίγο πιο ξεχωριστός μήνας αν και προσωπικά αγαπάω το Μάη μου. Ερωτικός. Και ελπιδοφόρος για κάποιο λόγο. Νομίζω πως ξορκίζει και τις αναποδιές. Πως τους δίνει το πραγματικό σχήμα ώστε να μην υπερβάλλει ο νους και φοβάται ή απογοητεύεται. Κάτι ο ήλιος, κάτι τα ανθισμένα λουλούδια, βγάζουν εκείνο το βαρύ πάπλωμα της μοναξιάς και της απελπισίας και το τινάζουν.  Μπορεί και ο λόγος να είναι πιο απλός. Ο Θεός διώχνει τα σύννεφά για να Τον δούμε καλύτερα. Και αυτό ομορφαίνει τη ζωή μας από μόνο του. Η συνειδητοποίηση οτι δεν είμαστε μόνοι. Και πως έχουμε έναν δυνατό σύμμαχο.

ας βάλουμε λόιπόν την όμορφη μελωδία δυνατά και ας χορέψουμε τον τρίμετρο  χορό με τη χάρη μιας αλλιώτικης εποχής στην εποχή του τώρα. Και ας φουλάρουμε τη μηχανή με τις αόρατες στιγμές που έχουν τη δυνατότητα να μας κάνουν ευτυχισμένους και αισιόδοξους…

ας τον υποδεχτούμε και τούτο το Μάη με ανθισμένες αγκαλιές…και με υποσχέσεις Αγάπης…

Advertisements