Ποίηση vs Ψυχής

Whisper-in-the-dark-1355x900

 

Με έναν ψίθυρο θα σου αφήσω ένα μικρό κομμάτι ξεφτισμένο και θολό. Μπορεί να μην ακουμπήσει σε κανένα άκρο της ψυχής σου. Μπορεί να μην ανήκει στη συλλογή των συναισθημάτων σου. Μπορεί να μη θέλεις να ανοίξεις καμιά πόρτα για τούτο το αράδιασμα σκέψεων. Με έναν ψίθυρο όμως εγώ θα σου καταθέσω στο προσωπικό μου μπλοκ τη βραδινή μου μουντζούρα. Για όλες τις φορές που η πένα νίκησε το χέρι και έδωσε τη φωνή στην ψυχή και όχι στο νου. Για όλες τις φορές που κλείνει το φως και η ψυχή συνεχίζει να γράφει. Και ξημερώνει με λέξεις σαν όνειρα. Φεγγάρια που συνοδεψαν τρυφερά την αγγελική έμπνευση. Μούσες και μούσες με διαφορετικά ονόματα ακούμπησαν στο χέρι άλλοι απρόσκλητοι και άλλοι επίσημα προσκεκλημένοι. Με παρουσίες και απουσίες ακούμπησαν οι λέξεις και ενώσανε ήχους από γλυκές συλλαβές. Σε βουνά σε θάλασσες σε τέσσερις στριμωγμένους τοίχους. Ποτέ δεν είχε σημασία. Αλήθεια σου λέω, τα όρια δε στένεψαν ποτέ τα δικά μου όρια. Ίσα ίσα σαν μίκραινε το δωμάτιο, άνθιζαν περισσότερο κείνα τα νυχτολούλουδα … Μα είναι τα λόγια ετούτα απόσταγμα ψυχής αλκοολούχο και βαρύ. Δεν αντέχεται καμιά φορά τούτη η τσικουδιά σαν την κερνάς χαράματα σαν την προσφέρεις σε στομάχια άδεια. Μα δε θα σου πω τι έχει σημασία και τι δεν έχει. Θέλω μονάχα να σου αφήσω τούτον τον ψίθυρο και ύστερα να σου βάλω το δάχτυλο στο στόμα για να μην απαντήσεις πράμα που λέμε και στο νησί μου…

Τι είναι ποίημα λοιπόν
Μια χρωμοσειρά ουρλιαχτών
Από το μαύρο στο κατακόκκινο
Απ’ το σκοτάδι στη φωτιά
Με ήχους γνώριμους
Με ήχους παράταιρούς
Με ήχους σκληρούς

Όπως και να το κάνεις
Μία κραυγή δε γέμισε
Ποτέ ένα πεντάγραμμο
Ήτανε πάντα βλέπεις
θέμα καλαισθησίας…

                                                              ΜΤ

[Θέλω να αναφέρω με χαρά πως η φωτογραφία αυτή έχει τίτλο:Whisper in the dark –  graffiti κάπου στον Πειραιά από έναν μοντέρνο Βυζαντινό Ζωγράφο Φίκο Αντώνιο τον οποίο ανακάλυψα πριν λίγο καιρό και θαύμασα…]

Advertisements