Οι αλήθειες μας

voicesοι αλήθειες..

Το στενό πέρασμα από την άρνηση στην αποδοχή.  Η ειλικρίνεια απέναντι σε εμάς. Όχι στους άλλους. Το κοίταγμα στον εαυτό μας μέσα από τον καθρέφτη της δικής μας ψυχής και μόνο. Το όραμα εκείνο που μας ξεγυμνώνει από κάθε τι περιττό ή ψυχαναγκαστικό. Το τελείωμα μιας πρότασης.  Η αλλαγή πορείας από τον αδιέξοδο δρόμο της ευτυχίας που περπατούσαμε χρόνια.

οι αλήθειες…

αεροπλάνα που σκίζουν τον αέρα και αφήνουν στα σύννεφα οτιδήποτε νεκρό ή άηχο για να το κάνουν βροχή να ποτίσει το χώμα…να φυτρώσει ένα νέο λουλούδι πιο υποφερτό πιο γενναίο και πιο ελεύθερο. Που να αναζητά τον ήλιο, την Άνοιξη…τους γλυκύτατους κηπουρούς..

οι αλήθειες…

που βγάζουν τη μάσκα και χαιρετάνε μια παλιά φιγούρα γνώριμη που παίρνει βαθιές ανάσες για να συνηθίσει τη γενναιοδωρία του οξυγόνου που της δίνεται. Ελευθερία. Απαλλαγή από ψέματα άσχημα, τρομακτικά, απελπισμένα και φτωχά…

οι αλήθειες…

η δική σου η δική μου κανονίζουν κρυφό ραντεβουδάκι σε κάποια γωνιά και γεμίζουν τη νύχτα με παθιασμένα φιλιά αμαρτωλά μα  ποτέ φιλιά προδοσίας…. Κάπου εκεί σε ένα ξέφωτο οι ψυχές μαρτυράνε την αγάπη. Κάπου εκεί σε έναν τόπο ιερό απλώνονται όμορφα σ’αγαπώ. Χωράνε τα παραμύθια. Χωράει η μουσική. Χωράει η ποίηση. Ένα βιολί..ένα πιάνο..ένα τύμπανο..ένα φλάουτο..μια λύρα κρητική..ένα τρυφερό μαντολίνο. Απλώνουν νότες στο τυχερό πεντάγραμμο που πάτησαν ύφεση στις αγριεμένες σιωπές, στις αβάστακτες απουσίες, στις πληγωμένες λέξεις…και δίεση στις μεγάλες αλήθειες, στις αγάπες και στα όμορφα χέρια…

Δε χωράμε άλλα ψέματα. Τελειώσαμε από δαύτα. Καιρός για αλήθειες.

 

Advertisements