«Failed»

santificacion

Μια ζέστη που τυλίγει κι ετούτη τη φθινοπωρινή βραδιά. Από εκείνες τις ανυπόφορες. Κοιτάζω και κοιτάζω ξανά ένα excel λες και έδωσα εξετάσεις και απέτυχα. Κάπου μακριά η δικαιοσύνη πετά σε κάποιο σύννεφο. Κάπου εκεί υπάρχει ένας κόσμος διαφορετικός. Τι κρίμα, δεν είναι εδώ. Και όσο κι αν τραβώ το σχοινί του ουρανού δεν κατεβαίνει κανένα από αυτά. Αντιθέτως κλείνει μια αυλαία και χάνω την παράσταση. Και μαζί μου τη χάνει και ένα άλλο πλασματάκι. Μα  της το υπόσχομαι πως σε τούτο το μέρος θα της φτιάχνω παραστάσεις με το κιλό. Ομορφότερες και καλύτερες.  Με ένα σωρό πρωταγωνιστές, σκηνικά και τα λοιπά. Μα κυρίως με αγάπη… με πολλή αγάπη.. Από τούτη που κάπου τρύπησε η γη και έχασε την περισσότερη. Ευτυχώς εμείς οι τυχεροί που δεν τρυπήσαμε ποτέ κι ας μας βάλαν αρκετές φορές στόχο.

Ευτυχώς σου λέω… που από γεννησιμιού μας την κουβαλάγαμε στο dna μας … δίχως όρια, κατατάξεις και excel μαλακίας…

καληνύχτα κόσμε τυφλέ…

Advertisements