MT

Όχι. Δε μπορώ να αρθρώσω λέξη για μένα και ας λέω πολλές ανακατεμένες για τα πάντα και ας μπερδεύω τους πάντες. Και αν ρωτήσει κανείς τους ανθρώπους μου να μιλήσουν για μένα..ο καθένας θα πει μια διαφορετική ιστορία..  Και δεν είναι οτι λέω ψέμματα στον καθένα. Οχι. Είναι που κάθε φορά που γνωρίζω κάποιον και τον βάζω στη ζωή μου ..μου γεννά ή μου φέρνει στην επιφάνεια (για αυτό δεν είμαι σίγουρη) κάτι από αυτό που είμαι. Κάθε φορά ..δίνω κάτι από εμένα…για αυτό και μου αρέσει να ομορφαίνω τη ζωή μου με ανθρώπους. Κάποιοι έγιναν βράχοι στη ζωή μου. Κολώνες σε ένα σπίτι που ακόμα δεν έχω ολοκληρώσει την κατασκευή του…αλλα ευτυχώς έχω βάλει θεμέλια…κάποιοι άλλοι περαστικοί δώσανε συμβουλές για τα επομενα στάδια.άλλες σωστές και άλλες μάπα…..κάποιοι το παίξανε μαστόρια μεγάλα και ένιωσα οτι ήρθανε με όρεξη να με βοηθήσουν να το ολοκληρώσω και έφυγαν γκρεμίζοντας και παλιά κομμάτια μου που νομιζα οτι είχα στερεώσει καλά..και κάποιοι άλλοι όχι μόνο δεν βοήθησαν αλλά προσπάθησαν και να αρπάξουν ο,τι υλικά είχα φυλάξει στην άκρη…ή να αντιγράψουν από τα σχέδιά μου για το δικό τους σπίτι…

Οι άνθρωποι είναι όμορφοι. Και ας με έχουνε πληγώσει φορές. Κι εγώ άνθρωπος είμαι και έχω πληγώσει ουκ ολίγες φορές και το μόνο μου δικαιολογητικο χαρτί είναι το μικρό  «άθελά μου». Οι στιγμές που γεννιούνται ανάμεσα σε ανθρώπους είναι φανταστικές και απερίγραπτες. οπως και οι στιγμές των ανθρώπων με τη φύση…τη ζωή…τις δημιουργίες τους…  αισθήσεις που γεννιούνται απο την ανθρώπινη τέχνη…τα συναισθήματα της επαφής..και πολλά άλλα είναι εικόνες σε ένα άλμπουμ ψυχής..

Κάποια στιγμή..κάθε εικονα στο δρόμο…ή και σε ένα δωμάτιο σε μια μικρή λεπτομέρεια..με έκανε να αισθάνομαι και να φαντάζομαι ιστορίες κρυμμένες..άλλες αληθινές άλλες βγαλμένες απο παιδική φαντασία αστείρευτη. Αν κάτι ξέρω οτι έχω είναι μια επαναστάτρια παιδική φύση που δε λέει να με εγκαταλείψει.. Και να σας πω και την αλήθεια..αν για κάτι έχω πολεμήσει πιο πολύ στη ζωή μου και με μεγάλη αποφασιστικότητα και με πολλά και διαφορετικά όπλα ήταν για αυτή την μικρή επαναστάτρια..

Εδώ λοιπόν..σε ένα προσωπικο άλμπουμ την άφησα να αλωνίζει ελευθερα και να λέει ο,τι της κατέβει ανόθευτα. Και δε με νοιάζει αν αυτό είναι ένα τρικ μεταξύ μας για να μην ξεχνάμε τι είπαμε και τι νιώσαμε κάποτε ή αν θα πάει παραπέρα και άλλους. Καθαρά εγωιστικά..δηλώνω μονο οτι καταγράφω για να έχω ένα σημείο Ο(0,0) όπως λέγαμε και στο σχολείο..μικροί. την αρχή των δικών μου αξόνων στο ανθρώπινο ακατανόητο σύμπαν.. Μονο αυτο..

Μ. Τ.

Advertisements