Tag Archive: Γιάννενα

Δε σου γράφω πια συχνά…

Δε σου γράφω συχνά και το ξέρω. Καμιά φορά σκέφτομαι πως όσο μεγαλώνουμε τόσο αφήνουμε κάτι πίσω μας. Και είναι αλήθεια. Κεφάλαια και κεφάλαια. Δε γράφω πλέον σε εκείνο το καφετί τετράδιο το… Συνέχεια

Για τις παλιές φιλίες μη μιλάς…

Ακόμα θυμάμαι να κάθομαι στην πρωινή προσευχή.  Την είχα δει από μακριά. Καθόταν μόνη και ξένη ανάμεσα στο πλήθος. Δεν ξέρω τι με έκανε και πώς, αλλά αμέσως αισθάνθηκα την οικειότητα να της… Συνέχεια

Μεταφράζοντας την επιτυχία

Με την υπεροψία της καλής μου επίδοσης στο σχολείο και την λανθασμένη μετάφραση της λέξης «επιτυχίας» παρά τα σχολικά και φροντιστηριακά εξαντλητικά μου μαθήματα που θα έπρεπε να μου την είχανε διδάξει,  το… Συνέχεια

Ας το πάμε μαζί…

Στον φύλαξα τον απολογισμό. Βλέπεις πλέον οι μέρες περνάνε σφαίρα. Όχι..οχι οι στιγμές. Οι μέρες. Τις στιγμές τις πάω σε slow motion. Μαθηματάκι της μικρής μου. Ίσως και πιο παλιό μάθημα. Μα σίγουρα… Συνέχεια

Τα κενά….

Δε μου αρέσουν οι κηδείες. Κάτι μας είπες τώρα θα μου πεις κι εσύ φιλαράκι. σε ποιον αρέσουν; Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω πάει σε πολλές κι αυτό με βάζει στην κατηγορία… Συνέχεια

The settling of the soul…

Η χρονιά αυτή τα χε  όλα. Τα ακούσαμε όλα. Τα είδαμε κάποια. Τα ζήσαμε κάποια άλλα. Τα νιώσαμε..τα διαισθανθήκαμε. Προσωπικά …έχοντας μια ψυχούλα στην κοιλιά τους περισσότερους μήνες..με ένιωσα σα να μουνα σε… Συνέχεια

When you say YES…

Είναι εκείνοι οι άνθρωποι που πάντα λένε ναι. Δε χαλάνε χατίρια. Δε λένε έχω να κάνω κάτι άλλο. Δε λένε δε μπορώ. Δε λένε δεν έχω διάθεση. Δε λένε έχω άλλη ανάγκη. Δε… Συνέχεια

Κος Ντάνης

με ένα γεράκο στην τιβί που κρατά ένα τριαντάφυλλο να δώσει σε έναν παλιό του έρωτα ο νους μου γυρίζει χρόνια πίσω. Αν τα μετρήσω τελικά πλέον είναι πολλά.  Και όμως η φοιτητική… Συνέχεια

Μετά την απομάκρυνση από το ταμείο…

Τώρα μπορεί ο καθείς να κοιμάται ήσυχα και δικαιωμένος.  Σόρρυ κάναμε λάθος θα πει το ΔΝΤ και θα χαρεί το πλήθος των χαζοχαρούμενων. Τώρα όλα θα στρώσουν. Αφού αναγνωρίστηκε το λάθος όλα καλά.… Συνέχεια

Majore & Minore

Στο παραπέντε του Πάσχα 2 φιλαράκια πολύ αγαπησιάρικα σηκώνουν τα κεφάλια τους ψηλά  στο ανοιξιάτικο γαλάζιο για να αποχαιρετήσουν.. Μαζί τους κι εγώ και άλλοι που τους αγαπάμε πολύ  θα σηκώσουμε το χέρι… Συνέχεια